هر روز بیشتر تو رو کم میارم

روی بوم نقاشی یه قصر رویا میکشم

میون ابرا تو رو کنار گلها میکشم

این ترانه جدید آلبوم تو ست

البته واقعی تابلو هم در حال آماده شدنه تا اگه قبل از مرگم دیدمت تقدیمت کنم

دوست دارم

برام روز و شب رنگ خوشحالیه

نشستی تو قلبم ندارم غمی

کنارم اگه جای تو خالیه....

که هر لحظه شکت زیادتر بشه

بگی ای کیه از کجا اومده

که دوست داره از عشق پرپر بشه

کی می تونه عزیز من باشه
جز تو کی میتونه عزیز من باشه

کی میتونه تو قلب من جا شه
مگه میشه مثه تو پیدا شه

همه چیزم آی عزیزم
جز من کی واسه دیدن تو حریصه

اسمتو رو قلبش مینویسه
گونه هاش از ندیدنت خیسه

همه چیزم آی عزیزم
تو نباشی بیقرارم بد میبینم بد میارم

بیتو من حس ندارم سر به زیرم گوشه گیرم کاش بمیرم

بی تو من همه چیزم آی عزیزم
واسه ما دو تا کی بهتر از ما

از همین امروز تا آخر دنیا

از همین امروز تا آخر دنیا
همه چیزم آی عزیزم

همه چیزم آی عزیزم
جز تو کی میتونه عزیز من باشه

کی میتونه تو قلب من جا شه
مگه میشه مثل تو پیدا شه

همه چیزم آی عزیزم
جز من کی واسه دیدن تو حریصه

اسم تو رو قلبش مینویسه
گونه هاش از ندیدنت خیسه

همه چیزم آی عزیزم
تو نباشی بی قرارم بد می بینم بد میارم بی تو من

حس ندلرم سربزیرم گوشه گیرم کاش بمیرم بی تو من همه چیزم

دلم خیلی برات تنگ شده ُ کاش میشد ببینمت اما حرفامو از طریق آلبوم موسیقی که دارم تولید میکنم به گوشت میرسونم.دوست دارم

بیا پاک کن تو اشکامو اگه با گریه خوابم برد

سلام ندای عزیزم این ترانه برای تو بزودی پخش میشه

به يادت پر از حس لالايي مي شم      مي خوابم كه يادم بره نيستي پيشم

سكوت شب وخلوت خواب و مهتاب          من ويادچشم تو وروح بي تاب

مي خوابم كه از پيله تن رها شم              مي خوابم شايد توي خواب با تو باشم

تو بيداري عاشق دچار عذابه                 كه آرامش ما فقط توي خوابه

مي خوابم كه ديگه كسي رو نبينم            تو ايوون رويا كنارت بشينم

تو نيلوفر نازكي از بلوري                   نوازشگر پوست شب مثل نوري

تورو زير بارون گل مي شه فهميد         تورو مي شه هرگز به دنيا نبخشيد

نسيمي كه از كوچه باغ تو رد شه         مي تونه نفسهاي من تا ابد شه

تو خورشيد قلب مني در شب سرد         تورو مي شه داشت وخدا رو بغل كرد

مي خوابم كه باز بشنوم خنده هاتو        طپش هاي قلبم غزل مي گه با تو

مي خوام عطر پيراهنت پر بگيره       مي خوام خواب من رنگ باور بگيره

به يادت پر از حس لالايي مي شم      مي خوابم كه يادم بره نيستي پيشم

خیلی وقته نتونستم بیام و اینجا بهت سر بزنم منو ببخش.

از اینکه هر از گاهی دلم تنگ میشه و زنگ میزنم خونتون ناراحت میشی؟ مادرت میگه جداییمون به خاطر این بوده که تو منو نمیخواستی.من باور نمیکنم.

میدونی من اونقدر عاشقتم که دیگه این حرفا برام مهم نیست.نمیدونم چی بگم برات که قلبتو بلرزونه ولی من فقط میگم ُشیرین ترین لحظه های من لحظه های مرور کردن خاطرات با تو بودنمه.

راستی مدتیه به خوابم نمیای خیلی دلم برات تنگ شده.تنها جاییکه بدون استرس و راحت کنارتم زمانیه که میای به خوابم.ندا دوست دارم.

دوباره آتیش عشقم شعله کشیده در تمام دقایقم.

میدونم که به زودی میبینمت

تو رفتي وندونستي

كه با من همسفر ميشي

كه هر چي دورتر باشي

به من نزديكتر ميشي

سلام ندا اینم یه ترانه دیگه برای تو:

كجاس اوني كه چشماشو با قلبم روبرو مي كرد          فقط گاهي يه لبخندش دلم رو زيرورو مي كرد

كجاس اوني كه دل ميداد به نبض تند احساسم          همون كه باورم مي كرد بتونم عشقو بشناسم

من با تو پیدا می کنم، احساسمو تو زندگی

حتی اگه احساسمو بازی بدی با بچگی

شاید بگی پیش خودت ،دارم تظاهر می کنم

اما بدون هر لحظمو با یاد تو پر می کنم

تقدیر ما هرچی که هست، کاری ندارم با شکست

باید به دستت دل سپرد، باید به پای تو نشست

هر جای این دنیا بری، از دور نزدیک منی

حتی اگه عاشق نشی، حتی اگه دل بشکنی

شاید نمیخواستی منو ،درگیر این رویا کنی

آغوش مهتابم بشی، خواب منو زیبا کنی

شاید یه شوخی بود فقط، وقتی که خندیدی به من

اما نمیدونم چرا، احساس بخشیدی به من

چشمهای تو چه بی پرده سخن می گویند

رازهای دل دیوانه به من می گویند

چشم تو دربه در وکوچه وبازاری نیست

هست با عاطفه اما صفتش زاری نیست

چشم تو اخم به من می کند ومی خندد

چشم تو راه به من میدهد ومی بندد

چشم تو مثل غروری که نجابت دارد

دست رد می زند ومیل اجابت دارد

تو نپندار که من قصد تملق دارم

چشم بسته به نگاه تو تعلق دارم

باز بر دفتراحساس غزل می پاشد

می زند چشمک مستانه عسل می پاشد

عسل چشم تورا مز مزه کردن هنر است

چشم بسیار ولی چشم تو چیزی دگر است

هست در شهر نگاری که دل ما ببرد

چشم تو آمده تا عقل به یغما ببرد

مژه های تومیان قفسم می گیرد

می زنم زل به دوچشمت نفسم می گیرد

چشم در چشم تو زیبایی مطلق دارد

قند اگر در دل من آب شود حق دارد

کاش ترک غم دنیای دغل میکردم

یک دل سیر تو را کاش بغل می کردم

همیشه دلم برایت تنگ می شود

     وقتی  خاطـره ها پر رنگ می شود

          وقتی دل ِ همه از سنـــــــگ می شود

                 باز دلـــم برایت تنـــــــــگ می شود

تو نه ماهی که شبــــها ببینمت

    نه ستاره ای که از آسمان بچینمت

         نه گــلـــــی که بارها بــبــــــویـــــمـت

                نه قصه ای که برای دل بگویـــــــمـت

               ای زیباتر از ماه و روشنتر از ستـــــــاره

               ای خوشبوتر از گل و شنیدنی تر از قصه

    بگو وقتی که دلتنگ می شوم...کی، کجا، چگونه ببینمت؟!

اگر چشمم پر از اشـــــــک است 

 اگر حال دلــــــــــــــــم زار است

اگر هر روز بی تابم 

  دل من در پی یــــــــــــــار است

همان یاری که مـَـــــه روی است

شبی پر موج گیســـــــــوی است

مشامم تنگ عطـــــــــــر اوست

 که او با یـــــــاس هم بوی است

دلم،زیبـــــــــا! پر از درد است

 خدایـــــــــا لحظه ها زرد است

نشســـــــته بر لبــــم آهــــــــی   

 و این جمله که «برگرد» است

چگونه باز گویمت غم قشنگ زندگی؟

شکفته ام میان غم شبیه بغض خاطره

بهار کن دل مرا تو ای نسیم پنجره

 من که خاموش میان همه ی همهمه هام

پیش تو من همان دختر شاعر و تنهام

تو همان واژه ی پر شوق و امیدی

که مرا پشت نگاه غصه دیدی

سلام به مهربانی نگاه همیشه زلالت

نشسته ام...

تنها...روی پله های قصرم

در انتظارت هستم

نشسته ام با ورقی که روی آن واژه ها دلتنگند
شاید تو را....
            تو را دلتنگند

من که آشفته ی ایام نبودم با تو

به دیدارم بیا که در طلوع ستاره ای دیگر شاعر شدم...

یک دنباله دار نورانی....

و من شیداتر از مجنون میان قصر می خواندم

همان شعری که می دانی!

تو را دیدم

میان ناز یک رویا

میان خنده ی باران

همان دلتنگ و عاشق وار

 صدایت نازک الماس

دلت دریایی از احساس

پر از لبخند رویایی

پر از حس شکیبایی

ای آرزوی ناب من

بیا بازم به خواب من!

 منو درگیر خودت کن
تا جهانم زیر و رو شه
تا سکوت هر شب من
با هجومت رو به رو شه
بی هوا بدون مقصد
سمت طوفان تو میرم
منو در گیر خودت کن
تا که آرامش بگیرم
با من غریبگی نکن
با من که درگیر توام
چشماتو از من بر ندار
من مات تصویر توام

باز در چهره خاموش خیال
خنده زد چشم گناه آموزت
باز من ماندم و در غربت دل
حسرت بوسه هستی سوزت
باز من ماندم و یك مشت هوس
باز من ماندم و یك مشت امید
یاد آن پرتو سوزنده عشق
كه ز چشمت به دل من تابید
باز در خلوت من دست خیال
صورت شاد ترا نقش نمود
بر لبانت هوس مستی ریخت
در نگاهت عطش طوفان بود
یاد آن شب كه ترا دیدم و گفت
دل من با دلت افسانه عشق
چشم من دید در آن چشم سیاه
نگهی تشنه و دیوانه عشق
یاد آن بوسه كه هنگام وداع
بر لبم شعله حسرت افروخت
یاد آن خنده بیرنگ و خموش
كه سراپای وجودم را سوخت
رفتی و در دل من ماند به جای
عشقی آلوده به نومیدی و درد
نگهی گمشده در پرده اشك
حسرتی یخ زده در خنده سرد
آه اگر باز بسویم آیی
دیگر از كف ندهم آسانت
ترسم این شعله سوزنده عشق
آخر آتش فكند بر جانت

نمی دونم کجایی و در چه حالیُ اما من دلتنگتم.من یاد تو را هر روز زمزمه میکنم تا نکند گرمی وجودت از دستان من رو به سردی برود.من در حال آماده سازی البومی به نام ندا هستم که توسط یک صدای استثنایی اجرا میشه امیدوارم خوشت بیاد.

از ندای عزیزم پوزش می طلبم.

کد موزيک